ყველაფერს, რაც ღიად მოედინება ან დგას: მდინარე, ტბა, წყალსაცავი, არხი. ანუ ის წყალი, რომელსაც ვხედავთ — მიწისქვეშისგან განსხვავებით.

კომპანიებს, რომლებიც წყალსატევის მახლობლად მუშაობენ ან ნებართვისთვის ემზადებიან; ორგანიზაციებს, ვინც გარემოს მდგომარეობას აკვირდება; და მაშინ, როცა ეჭვია, რომ ვიღაც წყალს აბინძურებს.

ხშირად — დიახ. ვამოწმებთ, რამდენი ჟანგბადია წყალში (თევზისთვის ეს სასიცოცხლოა), ხომ არ არის ნავთობპროდუქტი, საწმენდი საშუალება ან მძიმე ლითონები. ეს ჩვეულებრივ საკმარისია, რომ მიზეზის მიმართულება დადგინდეს.

ანალიზი გვეუბნება, რომელი ნივთიერებაა ნორმაზე მაღალი, და ეს უკვე ავიწროებს წრეს — ერთია საწარმოს ჩამონადენი, სულ სხვა სასოფლო-სამეურნეო ან საკანალიზაციო. ზუსტი წყაროსთვის ნიმუში რამდენიმე ადგილას აიღება.

მინიმუმ ორში: სავარაუდო წყაროზე ზემოთ და ქვემოთ. ასე ჩანს, რა მდგომარეობა იყო მანამდე და რა შეიცვალა შემდეგ.